آیا برخی داروهای دیابت خطر ابتلا به آلزایمر را کاهش می دهند؟

11 اوت 2021- افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که از داروهای خاصی برای کاهش قند خون استفاده می کردند، در مقایسه با افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که از این داروها استفاده نمی کردند و افراد بدون دیابت، آمیلوئید کمتری در مغز خود داشتند. آمیلوئید نشانگر زیستی بیماری آلزایمر است. این مطالعه ی جدید، که در شماره ی آنلاینNeurology ، مجله پزشکی آکادمی عصب شناسی آمریکا منتشر شد، همچنین نشان داد روند کاهش شناختی در افرادی که از این داروها، به نام "مهارکننده های دیپپتیدیل پپتیداز -4 " استفاده می کنند، نسبت به افراد دو گروه دیگر، کندتر است.

در افراد مبتلا به دیابت نوع 2، بدن دیگر به طور موثر از انسولین برای کنترل قند خون استفاده نمی کند. مهارکننده های دیپپتیدیل پپتیداز -4 ، که به عنوان گلیپتین نیز شناخته می شوند، می توانند زمانی که سایر داروهای دیابت قادر به کنترل خوب قند خون نیستند، تجویز شوند. این داروها در کنار رعایت رژیم غذایی و ورزش، به کنترل قند خون کمک می کنند.

نویسنده ی این مقاله، دکتر Phil Hyu Lee، از دانشکده پزشکی دانشگاه Yonsei در سئول، کره جنوبی، می گوید: مشخص شده است که افراد مبتلا به دیابت بیشتر در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر هستند، احتمالاً به دلیل سطح بالای قند خون، که با تجمع بتا آمیلوئید در مغز ارتباط دارد. مطالعه ما نه تنها نشان داد که افرادی که از مهار کننده های دیپپتیدیل پپتیداز -4 برای کاهش سطح قند خون استفاده می می کنند، به طور کلی آمیلوئید کمتری در مغز خود دارند، بلکه سطوح پایین تری از نواحی مغزی آنها درگیر بیماری آلزایمر شده است.

این مطالعه شامل 282 نفر با میانگین سنی 76 سال بود، که تا 6 سال تحت پیگیری قرار گرفتند. برای همه آنها، بیماری آلزایمر پیش بالینی، اولیه یا احتمالی، تشخیص داده شده بود. از این گروه، 70 نفر مبتلا به دیابت بودند و تحت درمان با مهار کننده های دیپپتیدیل پپتیداز -4 قرار داشتند، 71 نفر دیگر نیز به دیابت مبتلا بودند اما با این داروها درمان نمی شدند و 141 نفر دیابت نداشتند. افراد دیابتی از نظر سن، جنس و سطح تحصیلات با افراد دیابتی مطابقت داده شدند، همگی در ابتدای مطالعه نمرات مشابهی در آزمون های شناختی داشتند.

برای اندازه گیری میزان آمیلوئید در مغز شرکت کنندگان، همه ی آنها تحت اسکن مغزی قرار گرفتند.

محققان دریافتند که متوسط ​​ مقدار پلاک آمیلوئیدی در مغز افراد دیابتی که از داروهای مهارکننده ی DDP-4استفاده می کردند در مقایسه با افراد دیابتی که از این داروها استفاده نمی کردند و در مقایسه با افرادی که دیابت نداشتند، کمتر بود.

همه شرکت کنندگان به طور متوسط ​​هر 12 ماه یکبار به مدت 2.5 سال در آزمون تفکر و حافظه موسوم به امتحان کوتاه وضعیت روانی (MMSE) شرکت کردند. سوالات شامل درخواست از یک فرد برای شمارش معکوس از 100 بصورت هفت عدد در میان و یا کپی کردن یک عکس روی یک تکه کاغذ بود. نمرات این آزمون بین صفر تا 30 می باشد.

محققان دریافتند نمره ی  MMSEافراد دیابتی که از این داروها استفاده می کردند، به طور متوسط ​​ 0.87 امتیاز و افراد دیابتی که این داروها استفاده نمی کردند، 1.65 امتیاز سالانه کاهش یافته است. میانگین سالانه ی کاهش نمره ی آزمون MMSE، برای افراد بدون دیابت، 1.48 امتیاز بود.

وقتی محققان عوامل دیگری را که می توانند بر نمرات آزمایش تأثیر بگذارند، تنظیم کردند، دریافتند که نمرات افرادی که از این دارو استفاده می کنند 0.77 امتیاز در سال کمتر از افرادی که این دارو را مصرف نمی کردند، کاهش می یابد.

دکتر Lee،گفت: نتایج ما آمیلوئید کمتری را در مغز افرادی که از این داروها استفاده می کردند، نشان داد. همچنین روند کاهش شناختی این افراد در مقایسه با افرادی که دیابت نداشتند، کندتر بود. نتایج تحقیق ما، این احتمال را افزایش می دهد که این داروها ممکن است برای افراد بدون دیابت که دارای مشکلات تفکر و حافظه هستند، نیز مفید باشد. البته به تحقیقات بیشتری برای اثبات خواص محافظتی عصبی این داروها برای همه افراد نیاز داریم.

یکی از محدودیتهای مطالعه ی اخیر عدم دسترسی به داده های مربوط به تجمع آمیلوئید در مغز شرکت کنندگان در طول زمان بود. این مطالعه یک رابطه ی علت و معلولی را اثبات نمی کند، تنها نشان دهنده ی یک ارتباط بین مصرف این داروها با تجمع کمتر آمیلوئید در مغز و کند شدن افت توانایی های شناختی است.این مطالعه توسط موسسه توسعه صنعت سلامت کُره و وزارت بهداشت و رفاه کُره پشتیبانی گردید.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2021/08/210811175221.htm